Jak czytać rzut, zanim otworzysz program do projektowania

Projekty wykonuję od lat, nawet już nie jestem w stanie policzyć ile ich „wypuściłam” (choć ostatnio liczyłam i 1200 pękło na pewno). I za każdym razem zaczynałam od tego samego momentu. Klient siada naprzeciwko mnie z kartą lokalową od dewelopera i mówi „no tu mamy łazienkę, co możemy z tym zrobić?”

I ja patrzę na ten rzut… i wiem, że połowa z tego co tam narysowano po prostu nie wejdzie.

Wanna wielkości stołu, toaleta przyklejona do ściany gdzie fizycznie nie ma miejsca na geberit, prysznic bez brodzika tam gdzie strop ma 12 cm… To nie jest projektowanie. To jest materiał marketingowy. Ładny, kolorowy i kompletnie bezużyteczny dla kogoś, kto ma naprawdę coś zaprojektować.

I tu jest właśnie ten problem – większość kursów dla projektantów uczy estetyki. Uczy wizualizacji, doboru kolorów, trendów. A potem przychodzi pierwsza prawdziwa realizacja i okazuje się, że nikt nie powiedział jak czytać rzut techniczny. Że pion kanalizacyjny rządzi całą łazienką i nie można go po prostu „przesunąć”. Że brakujące wymiary trzeba umieć wyliczyć samodzielnie, bo deweloper ich nie dał i nie da. Że odpływ liniowy który wygląda świetnie na wizualizacji może w ogóle nie wejść w tę konkretną posadzkę.

Tego się nie uczy. Albo uczy, ale pobieżnie. Albo trzeba na to wpaść samemu – projekt po projekcie, błąd po błędzie, nerwowa rozmowa z klientem po nerwowej rozmowie z hydraulikiem 🙂

Dlatego powstał Warsztat Projektanta.

Moduł I to wszystko to, od czego powinno się zaczynać — zanim w ogóle otworzysz program do projektowania. Jak czytać rzut techniczny żeby zobaczyć to, co naprawdę jest, nie to co deweloper chciał żebyś zobaczyła. Gdzie szukać pionów, szachtów, grubości ścian i dlaczego to ważniejsze niż jakikolwiek moodboard. Jak liczyć brakujące wymiary kiedy dokumentacja jest niekompletna – bo tak jest prawie zawsze. No i kilka moich własnych metod, które wypracowałam przez lata… i o których szczerze mówiąc, do tej pory nigdy publicznie nie mówiłam. Bo to moje, bo działają i bo nie każdy na to wpada.

Takiego materiału po polsku po prostu nie ma. Sprawdzałam, bo sama bym chciała mieć coś takiego jak zaczynałam.